ریتون شیر بالدار یکی از اصیلترین نمادهای قدرت در ایران باستان است و هنر و آیینهای آن دوره این جامها را برجسته کردهاند. هنرمندان جام را به شکل حیوانات مختلف ساختند و برای هر حیوان معنایی نمادین تعریف کردند. مردم باور داشتند نوشیدن از این ریتونها قدرت حیوان را به فرد منتقل میکند و توان و بزرگی او را افزایش میدهد.
در عصر هخامنشی، هنرمندان تناسب و نمادگرایی را با ظرافت در آثارشان اعمال کردند. آنها ریتونهای متنوعی خلق کردند که ارزش فرهنگی و هنری این ظروف را نشان میداد. ریتون شیر بالدار از شاخصترین نمونههاست؛ شیری که در فرهنگ ایرانی قدرت، پادشاهی، خورشید، آتش و گرما را نمادین میکند و بالها معنای آیینی بیشتری به آن اضافه میکردند.
این اثر از همدان آمده و موزه ایران باستان آن را در مجموعه خود قرار داده است. سازندگان جامی قیفمانند را با شیارهای افقی، گل لوتوس، نقش نخل و پیچک تزئین کردند و به بدن شیر بالدار پیوند دادند. شیر نشسته را با دستهای رو به جلو، بالهای شیاردار و دهان باز همراه با دندانها و زبان طراحی کردند. آنها پنجهها را در حالت شکار شکل دادند، بالها را از دو ورقه زرین لحیم کردند و با دو ردیف پر ریز و سه ردیف پر بلند هلالی آراستند. زبان را در دهان محکم کردند و سوراخ آبریز را در پشت آن پنهان کردند.
گروه هنری دستان نسخه سفالی ریتون شیر بالدار را با دقت بازآفرینی کرد. هنرمندان در پخت نخست، اثر را در دمای ۸۵۰ درجه شکل دادند و در پخت دوم با دمای ۹۵۰ درجه، لعاب فیروزهای را افزودند تا رنگ و نقش نهایی ماندگار شود.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.