ظرف سنگی سه بز
ظرف سنگی سه بز هنر و مهارت ایرانیان باستان در ساخت ظروف را به نمایش میگذارد. هنرمندان این ظرف بزرگ را از سنگ تراشیدهاند و آن را بر روی سه بز کوهی قرار دادهاند. بدنهای بزها در زیر ظرف به هم پیوستهاند و جلوهای منحصر بهفرد ایجاد کردهاند. در فرهنگهای باستانی، بز نشانه عناصر سودمند طبیعت و نمادی از باران بود.
جایگاه بز کوهی در فرهنگهای باستانی
میان بز کوهی با شاخهای خمیده و هلال ماه، پیوندی نمادین وجود دارد و هرجا نقش این جانور دیده میشد، نشانی از آب و باران بود. در فرهنگ لرستان، بز کوهی نماد خورشید و گاهی باران بهشمار میرفت. مردمان شوش و عیلام باستان این حیوان را نشانه کامیابی و خدای زندگی گیاهی میدانستند. در تمدن بینالنهرین، بز بهعنوان مظهری از خوی حیوانی خدای بزرگ شناخته میشد؛ در این نقش، او شاخهای به شکل T در دست داشت و بزی کوهی برگهای آن را میخورد.
ارتباط ظرف باستانی سه بز با هنر فلزکاری
این ظرف که به قرن ششم و پنجم پیش از میلاد تعلق دارد، ارتباط نزدیکی با سبک فلزکاری دورههای باستانی دارد. فرم و ساختار آن نشان میدهد که هنرمندان از تکنیکهای حجاری و ساخت آثار فلزی الهام گرفتهاند و آن را در قالب یک اثر سفالی بازآفرینی کردهاند.
ساخت و بازآفرینی اثر
گروه هنری دستان این ظرف سنگی سه بز را با سفال پخته در دمای ۸۵۰ درجه و لعاب فیروزهای ترکدار در دمای ۹۵۰ درجه بازآفرینی کرده است. این بازآفرینی، ترکیبی از هنر سنتی و کیفیت مدرن را ارائه میدهد و جلوهای ماندگار از نمادهای باستانی ایران را احیا میکند.
ارزش هنری و کلکسیونی
این اثر برای مجموعهداران و علاقهمندان به هنر و میراث ایران باستان ارزش فراوانی دارد. ظرف بر پایه بزهای کوهی، داستانی از باورها و نمادهای کهن را بازگو میکند و میتواند زینتبخش فضاهای هنری، موزهها و مجموعههای شخصی باشد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.