مشربه
مشربه یکی از ظروف سنتی ایرانی است که جایگاهی ویژه در فرهنگ و تاریخ این سرزمین دارد. از دیرباز، آب به عنوان یکی از چهار عنصر اصلی در اعتقادات ایرانیان، ارزشی مقدس داشته است. همین نگرش باعث شد هنرمندان در طول تاریخ ظروفی فاخر برای نگهداری آب خلق کنند تا شأن و جایگاه آن را حفظ کنند. نمونههای کوزه، تنگ، ابریق و انواع دیگر، در همه ادوار تاریخی ایران یافت میشوند.
پیشینه تاریخی مشربه
این مشربه به قرون ۱۲ و ۱۳ هجری بازمیگردد و در اصل بدون لعاب ساخته شد. هنرمندان آن دوران با استفاده از شابلون و قالبگیری، نقشمایههایی ظریف را بر سطح ظرف ایجاد کردند. این تزئینات به ظرف هویت و زیبایی بخشید و آن را به یکی از آثار شاخص هنر سفالگری تبدیل کرد.
بازآفرینی توسط گروه هنری دستان
گروه هنری دستان با تکیه بر مهارت در سفالگری و دانش تاریخی، این مشربه را بازآفرینی کرده است. آنها از سفال مرغوب استفاده کردند و پس از شکلدهی، ظرف را در دمای ۸۵۰ درجه پختند. سپس لعاب فیروزهای در دومین پخت با دمای ۹۵۰ درجه افزوده شد تا رنگی ماندگار و جلوهای چشمنواز ایجاد شود.
جایگاه مشربه در هنر و دکوراسیون
قرار دادن یک مشربه در فضای خانه یا محل کار، یادآور سنتهای کهن و ارجگذاری به آب به عنوان مایه زندگی است. این ظرف علاوه بر کارکرد تزئینی میتواند نمادی از ارتباط انسان با طبیعت و حفظ میراث فرهنگی باشد.
از اینجا میتوانید سایر ظروف مشابه را مشاهده کنید و با مجموعه کامل آثار بازآفرینیشده گروه هنری دستان آشنا شوید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.