پیهسوز تکشاخ
پیهسوز تکشاخ یکی از نخستین نمونههای بازآفرینی لوازم روشنایی سنتی ایران است که گروه هنری دستان با ترکیبی از تکنیکهای سفالگری و طراحی الهامگرفته از آثار باستانی آن را خلق کرده است. این چراغ سفالی یادآور فرمهای ساده پیهسوزهای اولیه ایران باستان است.
پیشینه تاریخی پیهسوز تکشاخ
در دورههای اولیه، پیهسوزها معمولاً به شکل ظرفهای کوچک و گود ساخته میشدند و کارکرد روشنایی روزمره داشتند. با توسعه سفالگری، طراحی این وسیله نیز پیشرفت کرد. نمونههای سنگی به تدریج جای خود را به سفال دادند؛ و همزمان گونههای فلزی، بهویژه مفرغی، تنوعی تازه در این حوزه ایجاد کردند.
ساخت پیهسوز تکشاخ با الهام از مجسمه بزکوهی
الهام اصلی این پیهسوز از مجسمه سنگی بزکوهی قرن پنجم و ششم پیش از میلاد میآید که در موزه بروکلین نگهداری میشود. هنرمندان دستان با استفاده از خاک مرغوب، بدنه چراغ را شکل دادند و در پخت نخست با دمای ۸۵۰ درجه آن را مقاوم کردند. سپس در مرحله دوم، لعاب فیروزهای شفاف را در دمای ۹۵۰ درجه اجرا کردند تا درخشندگی و دوام اثر افزایش یابد.
کاربرد و جایگاه پیهسوز تکشاخ در هنر امروز
علاوه بر ارزش زیباییشناسی، پیهسوز تکشاخ پلی میان تاریخ و هنر معاصر است. مجموعهداران و علاقهمندان هنر سنتی با افزودن این اثر به کلکسیون خود، بخش مهمی از میراث روشنایی ایران باستان را احیا میکنند. برای دیدن دیگر آثار مشابه به صفحه بازسازیها مراجعه کنید.
این چراغ سفالی لعابدار، تلفیقی از خلاقیت امروز و شکوه گذشته است و در هر فضای هنری یا تاریخی جلوهای خاص ایجاد میکند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.